‫اون همیشه آرزوی مرگ داشت...
‫البته، همیشه خوب ظاهر کارو حفظ می‌کرد.
‫ولی هر دفعه‌ی خدا که میومد دم سلولم،
‫در مورد کشتن برای بقاء یه تردیدهایی داشت.
‫می‌گفت شاید اگه بمیره براش بهتر باشه.
‫واسه همین بهش گفتم،
‫«اگه این‌قدر هوس مردن زده به سرت، وقتی از اینجا جیم شدم ‫اولین کسی که میام ترتیبشو بدم خودتی.»
‫البته که، حرفم شوخی بود.
‫یا خدا، جدی؟ قول دادیا!
‫ولی الان که بهش نگاه می‌کنم... فکر کنم واقعاً چنین حسی داشت.
‫بدشانسی تو کمک کرد جینا رو نجات بدیم.
‫دستت درست.
‫اندی.
‫چیه؟
‫یه خواهشی ازت داشتم.
‫نمی‌تونیم تغییری ایجاد کنیم؟
‫تا دیگه کسی مثل جینا-سان این‌طوری زجر نکشه...
‫نمی‌شه ما دوتا یونیون رو تغییر بدیم؟
‫رواله! ما که هستیم!
‫باعث می‌شه راحت‌تر یه دل نه صد دل عاشقم شی.
‫جـ ـ جدی؟
‫به‌نظرت واقعاً از پسش برمیایم؟
‫الاناست که قطار خوش‌آمدگویی یونیون بیاد سروقت‌مون.
‫قدم اول اینه که بری اون تو سروگوش آب بدی.
‫بگذریم حالا، بیا یه نوش بزنیم به یاد رفتگان.
‫عــا... به‌سلامتی جینا-سان!
‫آره.
‫خب دیگه...
‫بـــه...
‫...سلامتی؟
‫نُه، دَه.
‫اومدم که ببرمتون.
‫زودتر از انتظارم رسیدی دادا!
‫وایسا، یعنی این...
‫اندی!
‫اوه! داری چیکار می‌کنی؟
‫عرض ادب.
‫عـــه؟
‫بریم ترتیب این ضِیفه‌ها رو بدیم!
‫اگه شما رفقا صاف میفتادید می‌مردید ‫کلی تو وقت‌مون صرفه‌جویی می‌شد.
‫گمونم که «زهی خیال باطل» بود، نه؟
‫دیدین؟ بچه‌های باحالی نیستن؟
‫شما دو نفر دقیقاً مشابه گزارشات هستید.
‫آندد... و آنلاک.
‫به یونیون خوش اومدید.
‫ایول! این شد یه‌چیزی!
‫بیخیال شو، تاتیانا.
‫اون مامان‌جون جینا رو کشت!
‫آره، می‌دونم. ولی درگیری بین اعضا به‌شدت قدغنه.
‫ولی!
‫می‌بینم که حداقل یکیشون زودجوشه.
‫هـا؟
‫عوضی...
‫تمومش کنید.
‫هوم؟ هوای اینجا گرم شد؟
‫دستم... داره سرخود عمل می‌کنه؟
‫شرمنده‌م، رئیس! ‫من دلم نمی‌خواد بیلی-ساما رو بکشم!
‫عــه؟ من قراره بمیرم؟
‫آندد، تو چی؟
‫تو بردی. تسلیمم. ‫فقط تمومش کن، باشه؟
‫چه‌قدر نجیب.
‫شرمنده، ولی کارمون نتیجه داد.
‫هـــا.
‫۶ آگوست
‫نیمه‌شب
‫می‌شه دست از این سورپرایزهای یهویی برداری؟
‫اگه یهویی نباشه پس فایده‌ش چیه؟
‫به نظر میاد که همه‌مون نشستیم، نه؟
‫ادامه می‌دیم. آپوکالیپس.
‫گوشت تازه داریم، ها؟
‫آپوکالیپس.
‫کوئست اوپِن!
‫آغاز مأموریت!
‫این‌دفعه شش‌تا کوئست داریم.
‫کوئست اول:
‫دستگیری یومای برن. تعداد شرکت‌کننده‌ها: شش ‫پاداش: اضافه‌شدن صندلی یازدهم.
‫Burn | برن | اشتعال
‫کوئست دوم:
‫دستگیری یومای ایت. تعداد شرکت‌کننده‌ها: پنج. ‫پاداش: موقعیت خنثی‌سازِ آنبرن.
‫Unburn | آنبرن | اشتعال‌ناپذیر
‫Eat | ایت | خوردن
‫کوئست سوم:
‫خنثی‌سازی یومای لَنگوئیج. تعداد شرکت‌کننده‌ها: یک. ‫پاداش: یکپارچگی تمام زبان‌های دنیا.
‫Language | لنگوئیج | زبان
‫کوئست... پس این سهمیه‌ای بود که جینا بهش اشاره کرد.
‫می‌گم... اون ماسماسک داره در مورد چی حرف می‌زنه؟
‫فعلاً داریم اطلاعات جمع می‌کنیم. ‫سعی کن تا جایی که می‌شه مکالمه رو دنبال کنی.
‫بـ ـ‌ باشه.
‫کوئست چهارم:
‫دستگیری خنثی‌سازِ آنسین.
‫Unseen | آنسین | نامرئی
‫تعداد شرکت‌کننده‌ها: یک. ‫پاداش: موقعیت یومای کال.
‫Call | کال | تماس
‫کوئست پنجم:
‫دستگیری یومای پَست.
‫Past | پَست | گذشته
‫تعداد شرکت‌کننده‌ها: سه. ‫پاداش: موقعیت شیء باستانی ریبلیون.
‫Rebellion | ریبلیون | شورش
‫کوئست ششم:
‫دستگیری یومای اسپویل. تعداد شرکت‌کننده‌ها: سه. ‫پاداش: موقعیت خنثی‌ساز آنریپِیر.
‫Spoil | اسپویل | فاسد
‫Unrepair | آنریپِیر | تعمیرناپذیر
‫تا قبل از ۳۱ آگوست فرصت دارید. ‫اگه تمام کوئست‌ها تا اون‌موقع انجام نشن، جریمه‌تون...
‫...اضافه‌شدن یومای گلکسی‌ـه!
‫Galaxy | گَلَکسی | کهکشان
‫خب، انتخاب کنید!
‫منظورش از «گلکسی» چیه؟
‫چه بدونم. سؤالاتو بذار واسه آخر کلاس، فعلاً گوش کن.
‫اوه، باشه.
‫نیکو. یه تجزیه و تحلیل روی این اطلاعات ‫و چیزهایی که خودمون داریم انجام بده.
‫حـَـل.
‫عـه! ایناهاش، ایناهاش!
‫انگار چیزایی که فعلاً می‌تونیم ترتیب‌شونو بدیم سه‌تای اولن.
‫به لطف محقق‌ها، از قبل زیستگاه‌های یوماها ‫و نحوه‌ی مقابله باهاشون رو می‌دونیم.
‫بالاترین اولویت‌مون باید برن باشه، ‫چون باارزش‌ترین پاداش رو داره.
‫جایگاه 11ـم اضافه می‌شه.
‫باید آخری رو بی‌خیال بشیم.
‫اطلاعات مناسبی ازش نداریم. ‫فقط اعضامونو از دست می‌دیم.
‫بسیار خب. پس اول با تمام اعضا روی ‫ کوئست اول، دوم، و سوم تمرکز می‌کنیم.
‫جریمه رو قبول می‌کنیم.
‫این‌بار روی تقویت نیروهامون متمرکز می‌شیم.
‫در این‌صورت، کوئست‌ها رو ‫ بین خودمون تقسیم می‌کنیم.
‫آ ـ آمم، ببخشید.
‫ها؟
‫ممکنه بگید اون کتاب چیه؟
‫با من حرف می‌زنی؟
‫بله، بله!
‫اون آپوکالیپس‌ـه؛ ‫اولین شیء باستانی یافته‌شده روی زمین.
‫زمانی که خنثی‌سازها روی تمام ‫صندلی‌های میزگرد می‌شینن، باز می‌شه...
‫...و یه‌سری مأموریتای نامعقول رو ‫ بهمون تحمیل می‌کنه.
‫تموم‌کردن‌شون، پاداش داره.
‫ولی شکست‌خوردن توشون، برامون جریمه داره.
‫درسته... ولی مجبوریم کاری که می‌گه رو بکنیم؟
‫حتی اگه به‌قیمت آسیب‌دیدن باشه...
‫واقعاً ارزششو داره؟
‫جینا-سان خودش اینو گفت؛
‫مهم نبود چقدر سخت تلاش کنه، ‫هیچی هیچ‌وقت تغییر نکرد، و در نتیجه عذاب کشید.
‫پس بهم بگید؛ دستورهای اون کتاب ‫ به اون‌همه دردسرش می‌ارزه؟
‫و چهارمین کوئست می‌گفت ‫ یه خنثی‌ساز رو دستگیر کنیم.
‫می‌خواید با آدمای دیگه هم ‫مثل من و اندی رفتار کنید؟
‫به استثنای داشتن قدرت، ‫ما فقط آدمای عادی‌ایم.
‫و این برای شما هم صدق می‌کنه، درست نمی‌گم؟
‫خوب نمی‌فهمم اینجا چه‌خبره، ‫ولی دیگه باید تمومش-
‫نود و هشت دفعه.
‫این تعداد دفعاتیه که ‫قوانین جدید به زمین اضافه شدن.
‫جنسیت
‫زبان
‫نژاد
‫مرگ
‫بیماری
‫اینا فقط تعداد انگشت‌شماری‌ان.
‫هر سه ماه یک‌بار، جریمه‌های جدید ‫حتی بدون دخالت ما اضافه می‌شن.
‫به‌خاطر همین وارد عمل می‌شیم.
‫برای تکمیل این کوئست‌ها، ‫باید نیروهای قدرتمندی داشته باشیم.
‫برای رسیدن به این هدف، ‫افراد دارای قدرت رو دستگیر، و بکار می‌گیریم.
‫با گرفتن این پاداش‌ها ‫قدرت‌مون رو افزایش می‌دیم.
‫تا بتونیم کسی که این قوانین رو ‫بهمون تحمیل کرده؛
‫خالق و خدایی که در سمت دیگه‌ی کتاب ‫ قراره گرفته رو نابود کنیم.
‫فقط کسایی که در این میزگرد نشستن، ‫می‌تونن کوئست‌ها رو قبول کنن.
‫محض اطمینان از کم‌نبودن اعضا، ‫ باید جایگزین داشته باشیم.
‫تحت‌نظر نداشتن شما و قدرت‌هاتون، ‫ ریسک بزرگی به همراه داشت.
‫مخصوصاً تو، آنلاک.
‫من بودم که دستور نابودی‌تو دادم. ‫بابتش معذرت می‌خوام.
‫ولی به‌خاطر سفارشِ شن، ‫هردوتون رو به اینجا دعوت کردم.
‫پس خواستار همکاری‌تونم.
‫ولی... همونطور که گفتم-
‫انگار راضی نشدی. در این‌صورت، ‫ تنها کاری که باید بکنی، رسیدن به مقام اوله.
‫رهبریِ یونیون به کسی سپرده می‌شه ‫که بیشترین نتایج رو کسب کرده باشه.
‫سخت‌تر از من تلاش کن، ‫تا این جایگاه رو ازم بگیری.
‫ولی خب... این یعنی چقدر؟
‫اوی، کتاب عتیقه.
‫ها؟
‫کدوم‌یکی از اون کوئست‌ها سخت‌ترینه؟ ‫یالا، مُقر بیا!
‫وایسا، اندی!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫نباید با آپوکالیپس دعوا راه بندازی! ‫عقل تو کله‌ت نیست؟
‫سخت‌ترین می‌شه اسپویل، تازه‌کار. ‫ تعداد شرکت‌کننده‌ها: سه. پاداش-
‫ایول! این شد یه‌چیزی!
‫پس کسایی می‌رن سراغش من... اون دختر...
‫و اون بچه پرروییم.
‫من؟ وایسا، منظورت-
‫درخواست تأیید شد.
‫خدایی؟ حتماً شوخیت گرفته!
‫کوئست رو شروع می‌کنیم.
‫آه، دست‌زدن به من خطرناکه، ‫پس خودم لباس تن می‌کنم.
‫اینا دستورهای شن‌-ساماست. ‫لطفاً خیالتون راحت باشه.
‫من زیردست شن-ساما، مویی هستم.
‫آمم... اسم من ایزومو فوکو‌ـه.
‫بله، باهاتون آشنا هستم.
‫الان آماده‌سازی‌های کوئست انجام شده.
‫از حالا به بعد، شما عضو رسمیِ ‫میزگرد هستید، فوکو-سان.
‫توی این کوئست، براتون آرزوی موفقیت دارم.
‫از کوئست، منظورت دستوریه که اون کتاب داد؟
‫بله.
‫در صورت موفقیت، ‫پاداش‌های ارزشمندی در انتظارتون هستن.
‫می‌گم... شما باهامون نمیاید، مویی-سان؟
‫متأسفانه نه. من نشان در اختیار ندارم.
‫نشان؟
‫من نه یه خنثی‌سازم، و نه عضوی از میزگرد...
‫پس نمی‌تونم نشان داشته باشم، ‫و اینطوری مجاز به شرکت در کوئست‌ها نیستم.
‫ازتون خواهش می‌کنم ‫مراقب شن-ساما باشید، فوکو-ساما.
‫ها؟ نه، نباید روی من حساب کنی؛ خیلی بی‌مصرفم.
‫لطفاً سرتو بلند کن، مویی-سان!
‫که اینطور... آدمایی هستن که ‫ دلشون می‌خواد خنثی‌ساز باشن.
‫حداقل یه لباس تنت کن!
‫آی!
‫اوه!
‫آه!
‫ها؟
‫امم، خب...
‫سر لباسی که الان بهت دادم چه بلایی اومد؟
‫دود شد رفت هوا... ‫توسط مذابی که از دیوار ریخت بیرون.
‫این پایگاهو زیر کدوم جهنمی ساختین؟
‫همچین چیزی از یه تماس کوچیک... ‫به خدا تقصیری ندارم... تقصیر من نیست.
‫اصلاً اون لباس پلوخوری برا کی مهمه؟ ‫بیاید کوئست رو استارت بزنیم.
‫اینطوری نمی‌شه. ‫ یه اونیفرم، کراوات، و نشان لازم داری
‫اونوقت چرا؟
‫شاید شبیه کاسپلی باشه، ‫و اونیفرمِ اعضا چیز خفنیه.
‫کت‌وشلوارها ضدگلوله، ضدضربه، ‫و در مجموع کلاً مقاومن.
‫کراوات به تمام سرویس‌های عمومی ‫ اجازه دسترسی می‌ده؛
‫همینطور قابلیت ترجمه‌ی هرنوع زبانی رو داره.
‫و نشان برای شرکت‌کردن در کوئست‌ها الزامیه.
‫قراره کل دنیا رو برای شناساییِ اسپویل سفر کنیم.
‫این پوشش عملیات رو راحت‌تر می‌کنه.
‫لازمم نمی‌شه. ‫با هلیکوپتر خودم می‌پرم.
‫ها؟
‫شر شکارچیا رو از سرمون کم کردیم. ‫وقتشه این بچه رو ببرم سر قرار، تو آسمونا سیر کنه.
‫خودتی و خودت، دادا.
‫هوی...
‫منو به حال خودم ول می‌کنی؟ ‫باید گروهی جابه‌جا بشیم.
‫به راس‌کارم نمیاد. ‫وا بده.
‫بی‌خیال دیگه!
‫زود‌باش، برو تنهایی حمالی کن!
‫آدم سرگرم‌کننده‌ایه!
‫چرا اون‌وقت؟ صدسال سیاه!
‫یومای شماره 1129 یکی از ‫اعضای پرسنل را تسخیر کرده، و درحال فراره.
‫فوراً دستگیری انجام بشه.
‫یوما درحال‌حاضر از راهروی G در طبقه 8 عبور می‌کنه.
‫فوراً دستگیری انجام بشه.
‫اوه، آخ‌جون! ‫وقتشه یه‌ذره امتیاز بگیرم!
‫ها، 1129؟ ‫الان طبقه چندیم؟
‫الان تو هشت‌یم.
‫مویی-چان؟
‫بله... 1129...
‫این بهترین زمانه.
‫شماره 1129.
‫یومای پوشاک... کلوزث.
‫به بدن یه‌نفر می‌چسبه و خودشو به جامه‌ای که فرد، ‫ بیشتر از همه خواستارشه، تبدیل می‌شه.
‫هرچند، زمانی که با اون جامه‌ها شما رو محسور کنه...
‫بدنتونو کنترل می‌کنه و آشوب به‌پا می‌کنه.
‫نکاتی هم راجع به-
‫اندی! پشت‌سرت!
‫عقب واستا.
‫بـ ـ باشه!
‫بدون جنابعالی هم دردسر کم نداریم!
‫ضربه‌سر ترمیم‌شده!
‫انگار درد داشت.
‫نکشتمش. فقط هوش از سرش پروندم.
‫ای وای. این خوب نیست.
‫ها؟
‫چرا؟
‫وقتی بدنی که 1129 کنترل می‌کنه، ‫قادر به حرکت نباشه...
‫دنبال یه بدن جدید می‌گرده...
‫و به نزدیک‌ترین شخص منتقل می‌شه.
‫باید لباسی بشه که بیشتر همه می‌خواد، نه؟
‫من که تغییری نمی‌بینم.
‫نه. تغییر کردن.
‫هوی، شن!
‫جان دلم، اندی-سان؟
‫چرا محدودش نمی‌کنی؟
‫قدرتم رو مویی-چان کار می‌کنه، ‫ولی کلازث شرایط لازمم رو نداره!
‫این حمله‌ها از طرف لباسش میاد، ‫پس استفاده از قدرتم بی‌فایده‌س!
‫قدرتت به‌درد لای جرزم نمی‌خوره.
‫منظورت همون قدرتیه که شکستت داد؟
‫کجاش شکست خوردم؟ تموم نشده بود!
‫آه، پس چطوره همینجا تمومش کنیم؟
‫از خدامه!
‫مویی-سان.
‫ازتون خواهش می‌کنم ‫مراقب شن-ساما باشید، فوکو-ساما.
‫آخ!
‫ها؟
‫می‌دونم تازه باهم آشنا شدیم، ‫و هنوز خوب نمی‌شناسمت...
‫ولی کاریش نمی‌شه کرد، متأسفم. ‫ممکنه یکم درد داشته باشه؛ بدشانسی‌م داره میاد.
‫شیه‌شیه.
‫بیهوش شد.
‫دوباره دست بکار شده.
‫می‌دونستم بعدش میاد سراغ من. ‫هدف‌های دختر رو ترجیح می‌ده.
‫واقعاً که. از قانون برتری زن‌ها ‫سوءاستفاده کرده، مگه نه؟
‫آره، ولی فکر کردم می‌تونم ‫روت حساب کنم که نجاتم می‌دی.
‫و حتی اگه کنترلم می‌کرد، ‫مبارزه با من آسون‌تر از مویی-چانه، مگه نه؟
‫می‌خواستی اون بدنِ بدشانستو رو سرمون خراب کنی؟
‫اوه! راست می‌گی! یادم رفته بود!
‫چیکارت کنم؟
‫وقت بهتری واسه بگو مگو گیر نیاوردن؟
‫شن-ساما، لطفاً منو ببخشید.
‫به کسی که جونمو نجات داد آسیب زدم.
‫چی داری می‌گی؟ ‫اون کونگ‌فو خیلی محشر بود.
‫اون‌همه تمرین روزانه نتیجه داد!
‫همینطوری به تلاش ادامه بده و ‫ یه‌روز می‌تونی بدون کمک کسی انجامشون بدی.
‫ژیدائوله.
‫راستی، اندی-ساما و فوکو-ساما چی شدن؟
‫درسته، چند لحظه پیش ‫ کلازث به اندی-سان چسبید.
‫ها؟ به لباس تبدیل نمی‌شه.
‫تف توش. ریدم بهش!
‫عاا! این دیگه چه‌جور خواسته‌ایه؟
‫لباس محکمی می‌خوای که بعد از پاره‌شدن ‫ ترمیم، و هروقت بخوای تنت بشه؟
‫روتو برم!
‫لعنتی، می‌دونی به‌عنوان یه یوما با عنوان لباس...
‫عــا؟
‫خیلی ضایعی عمو.
‫اینطوریاست؟ نشونت می‌دم!
‫وقتی مجذوب خلاقیتم کردمت، اون‌موقع می‌شی مانکن متحرکم!
‫راستی، اثر بدشانسی چند لحظه پیش ‫که همدیگه‌ رو لمس کردیم هنوز نیومدهـ ـ
‫عــاح! شرمنده بچه‌های بالا!
‫یه مشکلی با اشیای باستانی داشتیم! کسی نمرده؟
‫عـه، چیزه...
‫پونزده ثانیه طول کشید بازسازی شی... ‫خسته‌ای عمو. دل بده به کار.
‫مرتیکه‌ی حریص!
‫از آشناییت خوش‌وقتم جناب یومای لباس! ‫از اونجایی که اسمت «کلوزث»ـه، بهت می‌گم کلو-چان!
‫Cloth | کلوزث | لباس
‫چان؟
‫خب، حالا دیگه همه‌مون لباس درست‌حسابی داریم.
‫عــاه. هرچند که خیلی واسش ذوقی ندارم.
‫لعنتی، بذار درتو-
‫یومای شماره‌ی ۱۱۲۹ همین الان توسط آندد دستگیر شد.
‫لعنتی! قبلِ مال رفتن تو کارش! ‫همه‌ش به‌خاطر اینه که تو خیلی کندی، ایشین!
‫به آندد امتیازاتی تعلق می‌گیرد ‫و به رتبه‌ی نُه ارتقا پیدا می‌کند.
‫اوه سوشی! اوه سوشی! اوه ســـوشـــی!
‫دقیقاً برای همینه که ارزش صبرکردن داشت.
‫نیکو-ساما. گزارشاتی از شاهدین یه یومای جدی داریم.
‫تأیید شده که جسدی پوسیده توی ‫خیابون‌های نیویورک سرگردان بوده.
‫معتقدیم که این موضوع به یومای اسپویل ‫که در مأموریت‌ها بهش اشاره شد مرتبطـ ـ
‫ایول! دیگه از همبرگرهای فسقلی ژاپن هم خسته شده بودم!
‫هـــا؟ مگه اونور آبیا فرق می‌کنن؟
‫نامیرا و دخترک راهی شهری در سرزمین‌های متروکه می‌شوند.
‫چیزی که مشاهده کردند ناله‌ی اجساد پوسیده ‫و نقشه‌ی یک مرد جوان بود.
‫دفعه بعد در آندد آنلاک، قسمت 5: «اسپویل.»
‫در جستوجوی باشکوه‌ترین مرگ ممکن.
‫پیش‌نمایش
‫تصمیمو گرفتم که این دیگه آخرشه
‫ازم پرسیدن «وقتی بمیری چی میشه؟»
‫بعدش یه چاقو به پرواز در اومد
‫به همین راحتی، سریعتر از قطرات اشک
‫می‌دونی؟ اینجا ناپدیدشدن بی‌معنیه
‫رقص خونی که مثل یه شمع خشک می‌شه
‫با اینکه این‌همه دست به‌هم دیگه متصل نیستن
‫بهم بگو؛ وقتی بمیریم چی می‌شه؟
‫کی رو باید مقصر بدونیم؟
‫فصل‌ها مثل تیر یه کمان رد می‌شن و می‌رن
‫بدون تسلیم‌شدن بهبود پیدا می‌کنیم
‫اگه ببخشیش، اون قطعاً همه‌چیزو فراموش می‌کنه
‫توی مسیر خونه، مهربونی راه‌مونو جدا می‌کنه
‫همینطور که رو برمی‌گردونیم یه نگاه غمگین بهش میندازیم
‫تکرار می‌کنیم «ممنونم» و «متأسفم»
‫و مثل صفر و یک اولین قدمو برمی‌داریم
‫همیشه چشم‌انتظار آینده‌ای بهترم
‫اگه ناراحتیمون از زندگی درحال مقامتو بپذیریم،
‫می‌تونیم بریم دنبال خوشبختی
‫خلقت خونین‌مون درحال چرخشه
‫و ما هم کاری از دستمون برنمیاد
‫با چسبیدن به این منطق جدایی‌ناپذیر،
‫امروزم آواز سر می‌دیم