‫نمی‌دونم چند وقته که اینجا بودم.
‫وقتی زمانی به اسم «صبح» سر می‌رسه، ‫اتاقم رو ترک می‌کنم تا از یه‌سری پله بالا برم.
‫انقدر بالا می‌رم که زمان از دستم در می‌ره،
‫و بعد، وقتی به بالا رسیدم...
‫نبردی بین بچه‌هایی که اونا هم ‫ از پله‌ها بالا اومدن شروع می‌شه.
‫اگه ضعیف باشی یا روی زمین بیفتی، ‫فقط کتک می‌خوری.
‫اگه به‌قدر کافی کتکت بزنن، ‫دیگه حرکت نمی‌کنی.
‫اون پسر دیگه حرکت نمی‌کنه.
‫قبل از کتک خوردن، کتک بزن.
‫برای اینکه دشمناتو از حرکت بندازی، ‫باید ازشون قوی‌تر باشی.
‫اگه قوی باشی، می‌تونی بری بیرون.
‫وقتی زمانی به اسم «شب» سر می‌رسه،
‫اونایی که قادر به حرکتن، از پله‌ها پایین می‌رن ‫ و به اتاق‌شون برمی‌گردن.
‫صبح و شب تکرار می‌شه. ‫به‌جای دست‌خالی، از شمشیر چوبی استفاده می‌کنیم.
‫از شمشیر چوبی به شمشیر واقعی می‌رسیم.
‫و بعد، من آخرین نفری بودم ‫ که می‌تونست حرکت کنه.
‫عین اینکه هدف دیگه‌ای هم داشته باشه...
‫بازم سروصدا لازمه.
‫برای این مأموریت، ‫منم اضافه می‌شم.
‫نمی‌خوام بمیرم! ‫نمی‌خوام بمیرم!
‫همه‌جا رو وحشت انداخته.
‫تماشای بزرگ‌شدن بچه‌ها، شده دلیل زندگیم.
‫همین جواب برات بسه؟
‫به‌نظر می‌رسه کاربر دور شنوا و ‫مأمورهای نین پیش همدیگه‌ان.
‫ولی خب انتظار داشتم.
‫اون مشاور تحصیلی، کاواداـه.
‫توی کاراته، دان دو داره.
‫آهای!
‫منم، ایـــتا!
‫نجاتم بدیـــد!
‫آه، خودشه.
‫رو پشت‌بوم چیکار می‌کنه؟
‫خب، تا وقتی برسیم اون بالا، ‫دلم می‌خواد بیشتر درباره اسم خانوادگیت حرف بزنیم.
‫راستش... حرف زیادی واسه گفتن نیست.
‫با وجود تمام این اوضاع، ‫به‌نظر خیلی آروم میان.
‫پیامی برای تمامی دانش‌آموزها.
‫گزارش نفوذ به مدرسه اشتباه بوده.
‫دانش‌آموزهای در راهرو، به کلاس‌هاشون برگردن.
‫تکرار می‌کنم، ‫گزارش نفوذ به مدرسه اشتباه بوده.
‫دانش‌آموزهای در راهرو، به کلاس‌هاشون برگردن.
‫مثل اینکه اون عوضی دور شنوا، ‫وحشت دانش‌آموزا رو خوابونده.
‫اون دیگه چیه؟
‫یه ربات؟ واسه تلویزیونه؟
‫اوه، اون «مکعب»ـه که.
‫واقعاً آوردنش بیرون، ها؟
‫و تازه اونم داخل کشور! همش واس‌خاطر من.
‫واقعاً... متأثر شدم!
‫خیله‌خب... بالأخره دستم گرم شد!
‫امیدوارم مسیرم به اون زنیکه‌ی نین بخوره!
‫حاضرم وسط اینکار بمیرم، ‫ولی امیدوارم قبلش یه‌ذره خوش بگذرونم.
‫اینا چه مرگشونه؟
‫فکر کنم سال اولی باشن... ‫ولی چه غلطی می‌کنن؟
‫آمم، این مگه...
‫اوه می‌دونم معنیش چیه! چیز...
‫فکر کنم نماد اون سه میمون باشه. ‫همون شَر نبین، شَر نشنو و اینا...
‫آره، همون!
‫پشمام، حاجی، یه‌چیزایی حالیته ها.
‫راستش همه اینو می‌دونن.
‫حالا چرا سال اولی‌ها اینطوری می‌کنن؟
‫هوی، تو! اینجا چه‌خبره؟
‫نمی‌فهمی ها، منگل. ‫اون میمون «شَر نگو»ـه.
‫اوه، آره.
‫هوی، تو! اینجا چی شد؟
‫خب، اون‌یکی هم نمی‌شنوه.
‫اسکلی؟
‫اوه، راست می‌گی.
‫اینجا چه‌خبره؟
‫شرمنده! من ندیدم!
‫و منم نشنیدم!
‫اینا که بدرد لای جرزم نمی‌خورن!
‫کورو.
‫بذار من اول با UN بجنگم.
‫می‌خوام ببینم تا کجا می‌تونم پیش برم.
‫اینجا از هم جدا می‌شیم، نوهجی.
‫اگه حوصله‌ت سر رفت، ‫می‌تونی با یانکی‌های طبقه پایین بجنگی.
‫خداوکیلی نمی‌فهمم چه‌خبر شده.
‫پس فقط ساکت منتظر می‌مونم.
‫آخه ببین، درسته در حد نوهجی نیست...
‫ولی «هیبی میراکل» هم خیلی خفنه.
‫یه‌کم اعتمادبه‌نفس داشته باش.
‫جـ ـ جدی؟
‫هیبی، کراواتت رو درار.
‫راست می‌گی.
‫ممکنه UN با اون خفه‌ت کنه.
‫خودتم داری که!
‫من چیزیم نمی‌شه.
‫اوه، حالا که پاش افتاده، ‫شاید بهتره لباس کامل شینوبی بپوشیم.
‫این قراره اولین و آخرین ‫ نمایشت باشه. هرطور مایلی.
‫نفوس بد نزن دیگه.
‫هی...
‫شما دوتا دارین چیکار می‌کنین؟
‫نبرد الانشم توی دبیرستان کودان شروع شده.
‫اصلاً نتونستم حضورشو حس کنم.
‫اول کیه؟
‫جفت‌تون باهم بیاید هم مشکلی ندارم.
‫آبجی ممه‌ای! آبجی ممه‌ای! ‫ آبجی ممه‌ای! آبجی ممه‌ای!
‫چی می‌گی؟
‫یه درخواستی ازت دارم...
‫چیه؟ می‌خوای باز سینه‌هامو ببینی؟
‫خب، اون که...
‫آخه اونو که هرجایی باشم می‌شه دید،
‫دیگه باکم پره، پس واجب نیست.
‫چه بی‌ادب. پس چی می‌خوای؟
‫مثل اینکه یه مورد اضطراری پیش اومده.
‫ازت می‌خوام خواهشاً منو از این میله ‫باز کنی و موتورمو روشن کنی.
‫باشه، حله.
‫ولی نمی‌تونی موتورِ خودتو روشن کنی؟
‫اوه، شینوبو.
‫امروز پرحرف شدی ها، نه؟
‫نه که بفهمم چی بلغور می‌کنی.
‫مثل اینکه می‌خود سوار من بشه.
‫زبون گربه‌ها رو بلدی؟
‫خب، ناسلامتی هوش مصنوعی‌ام دیگه.
‫تو هم چیزای پشم‌ریزونی دیدی، ها؟
‫گرفتم. بپر بالا!
‫چی گفت؟
‫نمی‌شه؛ حرف مردونه‌س.
‫خدایی؟!
‫همین‌طوری درسته! حالا محکم بِکش!
‫آخه کدوم موتورسیکلتی این‌شکلی روشن می‌شه؟!
‫تمام مدل‌های آخر از اینا دارن.
‫اوه، شینوبو. فکر نکنم اینطوری بشه روش موند.
‫نمی‌خواد نگران این گل‌پسر باشی.
‫خب، رفتم که رفتم!
‫الان یه موتورسیکلت حرف زد؟! ‫و یه گربه هم روشه؟!
‫اصلاً نمی‌فهمم داستان چیه، ولی به سلامت!
‫دیگه نا ندارم. بهتره امروز کلاسارو کنسل کنن.
‫می‌گن یکی بی‌اجازه وارد مدرسه شده. ‫بیا برگردیم کلاس.
‫هی، اون رباته کجا رفت؟!
‫پشمام، اونجاست!
‫رباته رو از مقوا ساختن. یه‌خرده بی‌کلاس نیست؟
‫شاید سال سومی‌ها ‫برای جشنواره فرهنگی ساختنش.
‫جدی؟! چه بی‌کلاس.
‫RWS، باز شو.
‫نیازی به شلیک هشدار نیست. ‫به هرکسی که از ساختمون خارج شد، شلیک کن.
‫عا، یه‌چیزی اومد بیرون.
‫اصلاً این‌همه کامیون پستی برای چیه؟
‫دانش‌آموزهای در راهرو، به کلاس‌هاشون برگردن.
‫چه می‌دونم.
‫تکرار می‌کنم، دانش‌آموزهای در راهرو، ‫ به کلاس‌هاشون برگردن.
‫به‌نظرت کار دشمن‌هاتونه، هاچیا-کون؟
‫بهتره فرار کنیم؟
‫اگه می‌شد، خودمم می‌خواستم.
‫ولی نین دور محوطه رو پوشونده. ‫فکر کنم گیر افتادیم.
‫امن‌تره که توی ساختمون بمونیم.
‫پس به دوستام زنگ می‌زنم، ‫و سه‌تایی ازت محافظت می‌کنیم!
‫متأسفم، ولی یه پیامی گرفتم...
‫«فکر کنم دوستات دیگه مردن.»
‫پیوستن به جوخه عقبدار یگان دو، ‫یعنی آمادگی برای هرنوع پیامدی.
‫ما فقط یه گروه ارازلیم. ‫دوستی‌ای هم نداریم...
‫ولی می‌خوام انتقامشونو بگیرم.
‫فهمیدم.
‫توی ساختمون جنوبی حرکت دیده می‌شه.
‫حمله‌ای در نزدیکی 2-4، ‫دانش‌آموزها از اونجا فرار کردن.
‫رئیس‌تون کارش خیلی درسته.
‫باتوجه به رباتی که توی حیاط وایساده،
‫از ردشدن مستقیم دشمن از اونجا جلوگیری می‌کنه.
‫و اگه هدفش شما دوتا باشین،
‫برید سمت راهروی میانی توی طبقه دوم.
‫دریافت شد.
‫اگه حرکت جدیدی بود بهتون خبر می‌دم.
‫هی.
‫دوتا راهروی میانی اینجا هست.
‫می‌دونم.
‫پس شانسمون پنجاه پنجاهه.
‫بهتر بود اگه بین خودمون گیرش مینداختیم.
‫با تقسیم قوا، ممکنه جفتمون شکست بخوریم.
‫ولی خب چاره دیگه‌ای نداریم.
‫اگه پیداش کردم، باید زود بیای کمکما.
‫جدی خیلی ناجوره.
‫یه خارجی؟
‫چه خوشگله.
‫ایش، بوی پسرای جوون؛ ‫کاری می‌کنه دماغم خشک شه.
‫دخترا هم بو گند می‌دن.
‫پس جفتمون یه دشمن داریم...
‫هی، بچه‌ها!
‫معلم‌ها دارن تأیید می‌کنن ‫ این گزارش نفوذی واقعی‌ـه یا نه،
‫پس برگردید سر کلاستون!
‫سنسه، اون رباتِ توی حیاط ‫ ورودش غیرمجاز نیست؟
‫اونم نگاه میندازم! ‫بجنبید برید!
‫سنسه مظلوم!
‫شاید بد نباشه یه‌ذره بو کنم.
‫آهای، برگردید سر کلاستون!
‫چی....
‫نه! پشت‌سرت!
‫هی، تو، نمی‌دونم توی کدوم کلاسی، ولی...
‫سوزوکی؛ تو آخر صفی.
‫الان...
‫اونیکه، نوبت توئه!
‫باشه بابا! چشماتم ببند!
‫با اونیکوبه ارتباط برقرار کرد.
‫همینه!
‫ولی کافی نیست. ‫برای شلیک دقیق «فرار» کافی نیست.
‫بزنید تو سر هم تا یه‌ذره برام وقت بخرید، باشه؟
‫اون گردن‌کلفت فقط به‌درد همین وقتا می‌خوره.
‫آه، کِیفش داره می‌ره!
‫فقط همینو تو چنته داری، اونیکوبـــه؟!
‫فرمانده کاتو.
‫واس‌خاطر من قوی‌ترین ماشین جنگی ‫که داخل کشور دارید،
‫«مکعب» رو بیرون کشیدین!
‫اونم واسه یه نوکنین فسقلی مثل من!
‫آه، دارید هندونه زیر بغلم می‌ذارین!
‫برای این جیگر حداقل یه چونین لازمه.
‫که یعنی... اگه تو اون ماریشتن اونیکوبه‌ست،
‫پس می‌شه فرمانده کاتو!
‫خفه.
‫اونیکوبه، به مجروح‌ها برس. ‫فعلاً عقب‌نشینی کن.
‫بله، قربان.
‫اون چیه؟
‫چه‌خبره اینجا؟
‫اگه سریع بری آزمایشگاه، می‌شه جوشش داد.
‫تا یه‌مدت نمی‌تونی بجنگی.
‫اگه بکشم کنار، بالادستی‌ها منو می‌کشن.
‫اون هیچی، نگران حال توئم.
‫سلاح عقبدارها تو پاته ها.
‫ساروتا، خیلی سگ‌جونی.
‫باید برم پشتیبانی فرمانده کاتو.
‫تو آزمایشگاه منتظر چی‌ای؟!
‫زودباش! «فرار» رو شلیک کن!
‫مختصات UN یا «مکعب» رو نمی‌تونم بگیرم.
‫و اونجا هم چهارتا ساختمونه، ‫که اوضاع رو سخت‌تر می‌کنه.
‫لطفاً از ساختمون بیرونش ببر.
‫چی؟!
‫می‌خواد خودشو از «مکعب» آزاد کنه!
‫لعنت بهش.
‫به‌ هر قیمتی شده، زنده می‌مونم.
‫هیبی، می‌خوای زیر ماسک عینک بزنی؟
‫اوه، یادم رفت.
‫هیبی. اونم مثل ما آدمه.
‫وقتی بکشیش، می‌میره.
‫آروم باش.
‫از همینکه فهمیدم هنوز ‫ترس تو وجودم مونده تعجب کردم.
‫خیلی‌خب، UN. ‫ بیا اینو دست‌خالی فیصله بدیم.
‫باشه.
‫اونطوری وول خوردنت بانمکه.
‫نگران نباش.
‫باهات کاری ندارم، می‌تونی بلند شی.
‫بیا از اول شروع کنیم.
‫هیبی، آروم بگیر.
‫بخند، بخند!
‫من که ماسک زدم. چطوری می‌فهمی؟
‫امم، می‌فهمم دیگه.
‫و اونم انقدری آروم هست که نرمش کنه.
‫اگه دل به کار ندی، نمی‌تونی شکستش بدی.
‫این مبارزه رو عین تمرین آموزشی ببین.
‫آها. گرفتم.
‫پس بهتره سینه‌به‌سینه بجنگیم.
‫سینه‌ی دوشیزه چیز باارزشیه،
‫و نباید به‌صورت مشروط داده بشه، ‫بلکه از روی عشق بی‌قید و شرط.
‫ولی اونکه گذاشت من دستمو همه‌جا بمالم...
‫ایتا؟ اوه آره، اونو یادم رفته بود.
‫باشه. پس بیا زورآزمایی.
‫دست‌های من کم نمیارن!
‫قبوله.
‫واقعاً عقلت کمه که ‫فکر کردی زورت به من می‌رسه!
‫لعنتی!
‫رکب خوردی!
‫اسم من...
‫میراکل هیبیِ «صاعقه»ست!
‫به‌نظر توی نام‌های خانوادگی رایج، ‫ نکوهیرا توی رتبه 66,000 ام قرار داره
‫و ساروتا توی رتبه 2,500.
‫توی قسمت به پست هم نخوردیم،
‫ولی یکی از اون کوموگاکوره‌ها رو همین الان می‌کشم و-
‫اوه، دیگه وقت تمومه.
‫چــــــــی؟!
‫با پافشاری سعی می‌کنیم گذشته رو در مکانی دور به آغوش بگیریم
‫ولی مثل همیشه، تحرک باعث خستگی می‌شه
‫بیا بی‌محابا بزنیم به جاده، به جاده
‫روی آسفالت ترک می‌بینیم
‫ولی بدون دودلی پیش می‌ریم
‫این ظلم تموم‌نشدنی
‫بی‌اندازه و بی‌پایانه
‫چشمی که از مرکز سوخته
‫دودی که از قوری بلند می‌شه
‫تلاطمی که در هوا جریان داره
‫سوتی که سرسام‌آوره
‫سکوت سوپرمارکت توی نیمه‌شب
‫تهمت‌هایی که ذهن رو در بر می‌گیره
‫هوشی که خودمون ازش بی‌خبریم
‫حدی تو تمرینات پیش‌رومون نیست
‫ناشناخته، دیدی مبهم
‫در آفتاب غوطه‌ور شده
‫فرای این جهان کمین کرده
‫ناشناخته، دیدی مبهم
‫در آفتاب غوطه‌ور شده
‫فرای این جهان کمین کرده
‫پیچیده‌ست، پیچیده‌ست، پس بی‌خیالش می‌شم